![]() |
| ध्रुव बी खड्का, २०७८-दशैँ |
कोशीको भंगालो छुटेको बेला
आत्माको
लहरो टुटेको बेला
कसरी
सुसाउछ भंगालो अब
भावनाको
वह पोखिन्छ जब
सुस्ताउ
कि सुसाउ तिमि नै लौ भन
बैराघ्य
हुदा यो मेरो मन
घाम
र पानी परेको बेला
इन्द्रेणी
रङ्ग छरेको बेला
गाउलान
कि कतै झ्याउकिरी गीत
रंगका
बहार झुल्छन कि कतै छितिज सित,
गाउने
कि गम्ने मन मनै गुन
सप्तरङ्गमा
मात्रै खोज्ने तिम्रो त्यो मन
यात्रामा
जात्रा झेलेको बेला
गुमाउने
बाइ रोडले रेलेको बेला
बालुवामा
तेलको निराशा बोकी
घुम्तीको
जीवन किम्तीलो भोकी
जात्रा कि जब्बर तिमि नै लौ चुन
जीवनको जलन कल्पिदै लौ आफै गुन

No comments:
Post a Comment