 |
| डा. ध्रुव बि. खड्का |
गर्छिन उनि
मेलापात गाउका पाखा पखेरिमा
टोलाउछिन घरिघरि एक्लै उनि सेरेटोको सुसेलीमा।
आउदाजादा थकान
मार्छिन उकालिको फलैचामा
बाटो
हेर्छिन साँझपख न्यास्रो मेट्न वेदनिमा
व्यथित मन शिथिल तन आउदाजादा मेलापातमा
सितल
पार्छिन बिछोडका जलनहरु रुझाउदै गुधुलिमा
बाढुल्कीको
हिक्क हिक्क मायालुको समझनामा
सपनीको मधहोसमा बर्बराउछिन निदनीको अंगालोमा।
चिरचिर
संगीत झियाउकिरिको मनभित्र गडी बस्छ पधेरिमा
भुलाइदिन्छिन
बहलाई जुनकिरिको उज्जेलिमा
पिरतीको
डोरी कस्दै राख्छिन उनि सिरानीमा
औसी भोग्दै
औला भाच्छिन पुर्णिमाको कल्पनीमा
@Tsukuba, Japan
No comments:
Post a Comment